Czego wstydzę się za ludzi
Chyba tylko lodu uczuć
Umiemy kochać marzyć śnić
W chmury głowę wzbić
Lecz nie umiemy zapominać
Wybaczać, Przepraszać, Pomijać
O rzeczach które nas bolą
Rozpowiadamy w koło
A historię dni wesołych
Giną wśród dni spornych
04.10.2006r
Tagi: człowiek, lód, marzenia, uczucia
Ten wpis został opublikowany
niedziela, Listopad 23rd, 2008 o 20:33 i zamieszczony w katwgorii Wiersze.
Możesz zostawić odpowiedź do wpisu, lub trackback z twojej strony internetowej.
