Kasia Junkiewicz

Zamknięta w okowach własnego mniemanie
Ograniczenie wolna tak już zostanie
Walczy o błahostki z wczorajszego dnia
Nie widzi przyszłości ani jutra

W okół niej same wspomnienia
Pływa w nich niczego nie zmienia
Wtedy było dobrze i tak ma być
Lecz świat się zmienia pora zacząć żyć

Ma męża rodzinę i wciąż mnóstwo gości
Lecz to nie przebija jej samotności
Czy to lenistwo czy wygoda
Zawsze jest jakaś przeszkoda

Boi się prawdy mówionej prosto w oczy
Na resztę ludzi pod nosem psioczy
Dla niej dobrzy są tylko Ci
Co zrobią jej dobrze jak ona Widzi

Za maską pogodnej kilka twarzy chowa
Wśród znajomych wesoła królowa
Każdy jest silnym ogniwem w grupie
Sam jeden niewiele już umie.

30.12.2010

Tagi: charakter, jednostka, lenistwo, samotność, wspomnienia, współlokatorka, wygoda, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Po za czasem i przestrzenią
Czarne myśli ziarno sieją
Po za wiarą i nadzieją
Dobre uczynki świat odmienią

Po za siłą fizyczną jest duchowa
Budzi się gdy pierwsza się chowa
Po za rozwagą są porywy serca
Nie wiadomo która strona jest silniejsza

Po za życiem mamy śmierć
Nie wiadomo czego bardziej  się bać
Po za  samotnością jest fleszy blask
jedno i drugie nie cieszy nas

Po za pisaniem są zwykłe dni
I co dzień co innego się śni
A po za dniami są i wieczory
Plany się znajdą zależy od kasiory

16.10.2010r

Tagi: czas, nadzieja, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Starzy znajomi nowe wiadomości
A ryba w morzu dalej ma ości
Sporo spraw zmienił czas
Lecz nie zmienił nas

Znane miasto nowe drogi
Jadę nimi z odrobiną trwogi
Nowe ciekawe znajomości
Powoli i słońce tu gości

W pracy grupa przy władzy
Każdy po swojemu kozaczy
Niektóre grają wielką panią
Mimo że na nią nie wyglądają

Dobrze jest wracać do domu
I poznawać wszystko na nowo
Gramy w próbie spektaklu zwanego życie
Premiery i tak nigdy nie zobaczycie

05.10.2009r

Tagi: dom, miasto, pramiera, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Pracuje po godzinach
Pod ciężarem się nie ugina
Czy to człowiek jest
Czy już maszyna

Nie czuje zmęczenia
Nie widzi jak dzień się zmienia
Wykonuje i wydaje polecenia
A każdy tylko ocenia

Próbuje uczy się słuch i odpowiada
Z uśmiechem do kogoś zagada
Na przerwie towar zamawia
Przez resztę czasu lata

Ludzkie maszyny robi z nas świat
Już od wielu lat
Chcesz pracować to znaczy
Maszyną się stać

13.12.2009r

Tagi: człowiek, Maszyna, praca
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Mamy swoje utarte zwyczaje
Nie myślimy o nich tak się po prostu staje
Otwieramy drzwi prawą ręką
Przed wyjściem spoglądamy w lusterko

Każdego złapiemy na takim zwyczaju
Tak po prostu już jest w tym kraju
Rządzą nami same przesądy
I stale zmieniają nam się poglądy

A ruch to życie bezruch to śmierć
Zwierzęta również zmieniają sierść
Zmienność to podstawa naszego gatunku
To również zmienność w doborze trunku

Zmieniamy wszystko w życiu tak
By przyjaźniejszy nam był świat
I czasem czekamy na to trochę
By odpocząć i zmienić na nowe

04.04.2009r

Tagi: gatunek, nawyk, odpoczynek, zmiana, zmienność, zwyczaj, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »