Kasia Junkiewicz

Cichutko i powolutku
Życie opuszcza mą duszę
Wciąż pogrążam się w smutku
W końcu zrobić coś muszę

Dawna wiara i nadzieja
W prochach już się poniewiera
A ja czuję jak umieram
Tęsknota do życia mną poniewiera

Co zrobić mam powiedz mi Panie
Co rzekniesz ze mną się stanie
Daj mi wyzwanie
A odpowiem na nie

Czy moim celem ma być czuwanie
Na coś co kiedyś się stanie
Bo czuje już zwątpienie
Męczy mnie to nic nie robienie

Zbiorę siłę rano wstanę
By rozpocząć me czuwanie
Może zdarzy się cud
I przetrwam kolejną z Twych prób

Tymczasem umieram
Duszą mą śmierć poniewiera
Gdy ostatnie tchnienie wydam
Wtem wyjawisz swe pragnienia

A może sam fakt istnienia
To największa ludzka Nadzieja?

06.05.2004r

Tagi: bezsilność, depresja, istnienie, nadzieja, wiara, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Matka Ziemia życie dała
Rodzina ludzka wychowała
Tak dorasta ludzkie szczenię
Jego życie to blaski i cienie

Rozwija się i dorasta
Nieważne czy to chłop czy niewiasta
Zakłada własną rodzinę
I jest po prostu szczęśliwe

Wychowuje gromadkę dzieci
Jak ten czas szybko leci
Na świat przychodzą wnuki
Pobierają od dziadków nauki

I nadchodzi taka pora
Że u kresu żywota
Ta co życie nam dała
Matka Ziemia Pochowała

02.09.2007r

Tagi: dorastanie, nadzieja, przemijanie, rodzina
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Mam czasami takie myśli
Czyś mi się czasami nie przyśnił
Lecz gdy czytam twoje słowa
Ta myśl się od razu chowa

Proza życia mi dokucza
Nie lubię tego uczucia
Dziś dlatego piszę wierszem
Może życie będzie lepsze

Czekam tylko na te chwilę
Gdy przeczytam słowa miłe
Te przez Ciebie napisane
Tęsknię bardzo wiesz już o tym
A kto wie co będzie potem…

Luty.2007r

Tagi: marzenia, myśli, nadzieja, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Życie daje nam swobodę
Choć kreuje własną modę
Ma swe prawa i zakazy
I nie szczędzi nam urazy

Wciąż spotyka nas nieszczęście
I długo nas tu nie będzie
Chcemy żyć i być szczęśliwi
Tak jak inni to robili

Mamy siłę mamy wiarę
By zyskać szczęścia miarę
Która wszystko wynagrodzi
I nasz ból złagodzi

05.02.2003r

Tagi: nadzieja, szczęście, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »

Ile trzeba przeżyć
By w końcu uwierzyć
Że życie to bezcenny dar
Mimo iż nie szczędzi nam kar

Ile trzeba się uczyć
By się w końcu nauczyć
Że szczęścia się nie szuka
Samo nas znajdzie to jego sztuka

Ile trzeba mówić
By w końcu przemówić
Że rodzina to piękna rzecz
I warto ją mieć

Ale tak naprawdę
to wszystko jest gówno warte
Gdy w sercu nie ma miłości
Bo wtedy w nim smutek gości

28.05.2004r

Tagi: miłość, nadzieja, nauka, rodzina, szczęście, życie
Opublikowany w Wiersze | Bez komentarzy »