lis
23
2008
Czego wstydzę się za ludzi
Chyba tylko lodu uczuć
Umiemy kochać marzyć śnić
W chmury głowę wzbić
Lecz nie umiemy zapominać
Wybaczać, Przepraszać, Pomijać
O rzeczach które nas bolą
Rozpowiadamy w koło
A historię dni wesołych
Giną wśród dni spornych
04.10.2006r
lis
23
2008
Gniew uraza zdrada
To tylko ludzka sprawa
Pamiętliwość i złość
Zapada się w nicość
Człowiek nie potrafi
Gdy coś go trapi
Zapomnieć tylko złego
Mimo że tyle było dobrego
Zależymy od tych uczuć
Rzadko umiemy współczuć
Zobojętnienie na krzywdy
Nie opuszcza nas nigdy
Jesteśmy dziwnym stworzeniem
Chorym na złość i zobojętnienie
Uczymy się tych uczuć
Aby bólu nie czuć
04.10.2006r
lis
16
2008
Poparzeni Lodem
Ludzkich uczuć chłodem
Zmagamy się ze światem
Każdą zimą i latem
Znamy masę obcych ludzi
Gdy czas się budzi
I biegnie bez ustatku
Aż do spadku
I nagle w bicie czasu
wbija się nóż bez hałasu
A los nigdy nam nie słodzi
Gdy bliski nam odchodzi
Ból jest krótki
Czas leczy smutki
Równo znów bije czas
Dla każdego z nas
10.09.2007r
lis
2
2008
Mówimy o uczuciach
Piszemy o nich
Ale czy ktoś o nich wspomni
Gdy postawią nam już Pomnik
Każdy ma jakieś odczucia
Każdego co innego wzrusza
Ale czy ktoś kiedyś to wspomni
Jak spojrzy na nasz Pomnik
Każdy czasami gra błazna
To rzecz całkiem łatwa
Wystawić się na pośmiewisko
Ale czy na Pomniku napiszą to wszystko
Po każdym człowieku
Zostaje Pomnik
A jego wielkość zależy
Od naszych życiowych osiągnięć
02.12.2007r